و نيز حضرت امام عليه السّلام اشاره مىفرمايد كه رضا بودن به آنچه سالك در آن است از احوال ، باعث شقاوت اوست به علم خود ، و تضييع عمر اوست ، و مورث است حسرت را در روز قيامت ؛ زيرا كه استعداد انسان ، زياده از حدّ است و مقامات قرب الهيّه بىنهايت ؛ پس قناعت كردن به مقامى و توقّف در آن ، دليل بر غرور و باعث سقوط است از درجهء كمال ، كه : « من ساوى يوماه فهو مغبون » « 100 » . پس آنچه از عمر بگذرد كه در آن ، كمال جديدى حاصل نيايد ، آن قدر از عمر ضايع است و در قيامت مورث حسرت است ؛ زيرا كه سرمايهء دولت بىنهايت ابديّه را كه عمر است ضايع نموده ، و از كمالات انسانيّه و درجات قرب الهيّه محروم مانده . « اللّهمّ لا تجعلنا من البطّالين الواقفين المحرومين بجاه محمّد و آله الطّاهرين » « 101 » . * * *

--> ( 100 ) - كسى كه دو روز او يكسان باشد ( يعنى امروز او از روز قبل بهتر نباشد ) پس او زيانكار است : من استوى ( اعتدل ) يوماه فهو مغبون : « من لا يحضره الفقيه » 4 : 382 ، « الامالى للصّدوق » : 393 و 668 ، « معانى الاخبار » : 198 و 342 ، « الامالى للطّوسىّ » : 435 ، « روضة الواعظين » 2 : 408 ، « مشكاة الانوار » : 208 ، « مجموعهء ورّام » 2 : 348 و 492 ، « كشف الغمّة » 2 : 252 ، « ارشاد القلوب » 1 : 73 و 78 ، « أعلام الدّين » : 203 ، « غوالى اللآلئ » 1 : 284 ، « منية المريد » : 229 ، « وسائل الشّيعة » 16 : حديث 21073 ، « بحار الانوار » 71 : 173 و 181 و 220 ، 77 : 166 و 378 ، 78 : 277 و 327 ، « مستدرك الوسائل » 12 : حديث 13748 - 1 و 13756 - 9 ( 101 ) - بار خدايا ! قسم به منزلت رفيع محمّد ص و خاندان پاك او ، ما را از كسانى كه عمر خود را به بطالت ضايع مىكنند و در راه استكمال متوقّف مانده و از ترقّيات روزافزون محروم مانده‌اند قرار مده .